31/ATLAS Gerçekten Bir Uzay Gemisi mi?

Temmuz ayında, potansiyel olarak tehlikeli asteroitleri tespit etmek için tasarlanmış bir gezegen savunma tesisini işleten bilim insanları, başka bir yıldızdan gelen bir ziyaretçiyi fark ettiler: bir yıldızlararası cisim ve türünün keşfedilmiş üçüncüsü.

3I/ATLAS olarak bilinen bu gezgin, Dünya’dan 680 milyon kilometre uzakta, yalnızca beyaz pikselli bir leke olarak görülebiliyordu. O zamanlar, cisim hakkında bir tür kuyruklu yıldız olduğu dışında çok az şey biliniyordu.

Ancak yaz boyunca 3I/ATLAS, Güneş Sistemi’nin iç kısımlarına doğru daldı ve havai fişek gösterisi tam anlamıyla başladı. Kuyrukluyıldızlar Güneş’e yaklaştıklarında, parlak bir kuyruk ve kuyrukluyıldızın buzlu çekirdeğinin etrafında buharlaşmaya başladığında ortaya çıkan hale olan çiçek açan bir koma geliştirirler. 30 Ekim civarında, 3I/ATLAS Güneş’e ulaşabileceği en yakın noktaya ulaştı ve 10 Kasım’da yıldızımızın diğer tarafından çıktı.

Kuzey Arizona Üniversitesi’nde gezegen astronomu ve kuyrukluyıldız gözlemcilerinden biri olan Cristina Thomas, “Şimdiye kadar muhteşemdi.” diyor.

Bu beklenen gelişmeler arasında, 3I/ATLAS gökyüzü gözlemcilerine birkaç sürpriz de sundu; en önemlisi, parlak komasının bileşimiydi. Bilim insanları şimdilik bu tuhaf gözlemleri ancak kısmen açıklayabiliyor. Amerika Katolik Üniversitesi’nde astrokimyacı ve 3I/ATLAS’ın bir diğer takipçisi olan Martin Cordiner, “Hâlâ bilmediğimiz çok şey var,” diyor.

İşte 3I/ATLAS ile ilgili son gelişmeler: Yapılan keşifler ve çözülemeyen bilmeceler.

Kuyruklu Yıldız Çok Miktarda Karbondioksit Püskürtüyor

Ağustos ayı sonlarında, gökbilimciler Şili’deki Cerro Pachón dağ sırtındaki güçlü Gemini Güney teleskobunu kullanarak 3I/ATLAS’a yakından ve kişisel bir bakış attılar. Görüntüler, genişleyen bir kuyruk ve en az 56.000 kilometre uzunluğunda tozlu bir kuyruk ortaya çıkardı.

Bu gözlemler, kuyruktaki bazı kimyasalların ortaya çıkarılmasına yardımcı oldu; bunlardan biri de siyanürdü. Çoğu insan için siyanür, hızlı etkili bir zehir olarak bilinir. Ancak, Gemini Güney gözlemlerini yöneten Hawai Üniversitesi Astronomi Enstitüsü’nden gökbilimci Karen Meech, “Bu, kuyrukluyıldızlar güneşe yaklaşırken genellikle ilk görülen moleküldür” diyor. Gökbilimciler, Gemini Güney tarafından gözlemlendiği mesafede 3I/ATLAS’tan siyanür çıkmasını bekliyordu. Meech, “Yani orada olağandışı bir şey yok” diyor.

Ancak uzay tabanlı iki teleskop 3I/ATLAS’ı incelediklerinde tuhaf bir şey buldular: Çok fazla karbondioksit salıyordu ve bu da onu uzayın derinliklerindeki gazlı içeceklere benzetiyordu.

Buz dendiğinde aklımıza doğal olarak donmuş su gelir. Kuyrukluyıldızlar genellikle bu maddeden oluşur; ancak Güneş’ten uzakta, karbon monoksit ve karbondioksit gibi daha egzotik buzlar da içerebilirler. Bu alışılmadık bir durum değil. Ancak garip olan, 3I/ATLAS’ın bol miktarda karbondioksitle kaplı olması.

Webb gözlemcilerinden Cordiner, “Kuyrukluyıldızlarda genellikle baskın olan şey su. Bu durumda değil. Kuyrukluyıldızın kuyruk kısmında sudan daha fazla CO2 bulunması oldukça nadir.” diyor.

Aslında, kuyruk kısmındaki karbondioksit/su oranı o kadar yüksek ki, bilim insanları bunu nasıl açıklayacaklarından emin değiller. Webb gözlemcilerinden Thomas, “Gözlemleri ilk gördüğümüzde çarpıcıydı. Karbondioksit akışı inanılmaz derecede yüksek.” diyor.

Bir teoriye göre, kuyruklu yıldızın çekirdeğinde bol miktarda su buzu olabilir, ancak yüzeyinde karbondioksit gibi diğer buzların hakim olduğu bir kabuk oluşmuş olabilir. Belki de şimdilik bu kabuk, 3I/ATLAS’ın hapsedilmiş su buzunun büyük bir kısmının kuyruklu yıldızın komasına püskürmesini engelliyordur.

Koma Ayrıca Tuhaf Metallerle Dolu

Dünyanın en dikkatli optik gözlemevlerinden biri olan ve Şili’nin Cerro Paranal dağında bulunan Avrupa’nın Çok Büyük Teleskobu (VLT) da 3I/ATLAS’a yakından baktı. Kuyrukluyıldızın kuyruk kısmında, genellikle asteroitlerle ve Dünya ve Mars gibi kayalık gezegenlerle ilişkilendirilen nikel izleri görüldü.

Kuyrukluyıldızlar genellikle buz topları olarak düşünülür, ancak daha çok çamurlu kartoplarına benzerler çünkü içlerinde kayalık maddeler de bulunuyor. Nikel bulmak başlı başına tuhaf bir şey değil. Ancak anlaşılması zor olan şey, kuyrukluyıldızın nikeli Güneş’ten yaklaşık 480 milyon kilometre uzakta fırlatması.

Buzların aksine, nikel ve demir gibi metallerin erime ve kaynama noktaları çok daha yüksek, bu da onları katı halden gaz haline getirmek için çok fazla ısıtma gerektiği anlamına geliyor. Dolayısıyla, bu metalleri içeren kuyrukluyıldızlar, yalnızca Güneş’e çok yakın olduklarında metalle kaplı kuyruklara sahip olmalı.

Yine de, 2021’de VLT’yi kullanan gökbilimciler, kendi güneş sistemimizdeki birkaç kuyrukluyıldız komasında ve keşfedilen ikinci yıldızlararası nesne olan 2I/Borisov’da da dahil olmak üzere çeşitli kuyrukluyıldız komalarında nikel ve demir buldular. Bu metal kaplı kuyrukluyıldızların bazıları Güneş’ten 300 milyon milden daha uzaktaydı.

2021 keşfine yardımcı olan ve 3I/ATLAS’ın VLT gözlemlerine katılan Belçika’daki Liège Üniversitesi’nden gökbilimci Emmanuel Jehin, “Bu oldukça şaşırtıcıydı,” diyor. “Kimse bir kuyrukluyıldızın komasında bu metalik atomları bulacağınıza inanmazdı.” Jehin, görünüşte erken oluşmuş bol miktarda nikelin yanı sıra, 3I/ATLAS’ın komasında demir de bulunduğunu söylüyor.

Peki, bu uzak kuyrukluyıldızlar neden metal püskürtüyor? Edinburgh Üniversitesi’nde gökbilimci ve VLT (ve JWST) gözlem bilimcilerinden Cyrielle Opitom, “Hâlâ kesin olarak bilmiyoruz. Bir hipotez, nikelin karbonil adı verilen kimyasal bileşiklerde bulunabileceğidir.” diyor. Bu moleküller oldukça uçucu, yani patlayarak gazlara dönüşebilir ve belki de dayanıklı metallerin bir kısmını komaya götürebilirler.

3I/ATLAS’ın Kökenleri Hala Net Değil

Kuyrukluyıldızlar genellikle eski; Güneş Sistemimizdekiler, 4,6 milyar yıl önce gezegenleri oluşturan yapı taşlarının buzlu kalıntıları. Ancak 3I/ATLAS’ın yörüngesine dayanarak, bazı gökbilimciler onun belki de sekiz milyar yaşında bir yıldız kümesinden geldiğinden şüpheleniyor. Cordiner, “Galaksideki en eski nesnelerden biri olabilir,” diyor.

Demir ve nikeli de dev yıldızların kataklizmik ölümleri olan süpernovaların ürünü. Bu, kuyrukluyıldızın yalnızca kendi ana vatanına – bize ulaşmak için kaçtığı gezegen sistemine – dair ipuçları değil, aynı zamanda bu uzak sistemin merkezindeki ana yıldızı oluşturmak için ölen uzun süredir kayıp yıldızların parmak izlerini de içerdiği anlamına geliyor.

Kuyruklu Yıldızın Tam Boyutundan Hala Emin Olamıyoruz

Kuyrukluyıldızın buzlu çekirdeği şu anda gösterişli koması tarafından gizlendiğinden, boyutunu tahmin etmek hâlâ zor. Ancak Hubble Uzay Teleskobu bunu denedi ve diğer gözlemlerle birleştirildiğinde, bilim insanları çekirdeğin uzunluğunun 5,6 kilometreden fazla olmadığından şüpheleniyor. Genişliği de 450 metre kadar küçük olabilir.

Boyutu ne olursa olsun, Hubble onu gözlemlediğinde saatte yaklaşık 217.000 kilometre hızla hareket ediyordu. Ve Güneş’e yaklaşmaya devam ettikçe hızlanmaya devam edecek.

Bir Şey Açık: Bu Bir Uzay Gemisi Değil

İnternette, 3I/ATLAS’ın Güneş Sistemimizi keşfeden bir uzaylı uzay aracı olup olmadığına dair bazı söylentiler dolaşıyor. Bunların çoğu Harvard Üniversitesi’nden tartışmalı astrofizikçi Avi Loeb tarafından ortaya atılmış olsa da, tartışma popüler kültüre de sızdı.

Thomas, “Hâlâ cevaplanmamış birçok soru var. Ama gönül rahatlığıyla hayır diyebilirim, uzay gemisi değil.” Bunun buharlaşan bir buz topundan başka bir şey olduğuna dair hiçbir kanıt yok. Cordiner, “Eğer bir uzaylı uzay gemisiyse, onu bir kuyruklu yıldız gibi gizlemede gerçekten iyi bir iş çıkarmış.” diyor.

Bir Ara Kuyruğu Garip Bir Yöne Doğru Bakıyordu. Neden?

Bir kuyrukluyıldızın kuyruğu, Güneş ısınıp buzunu buharlaştırdıkça ve sıkışmış toz parçacıklarını uzaya savurdukça oluşuyor. Güneş ışığı, bu küçük toz parçacıklarını kuyrukluyıldızın arkasına doğru nazikçe itebilir; bu nedenle toz kuyruğu genellikle Güneş’ten uzağa doğru bakar şekilde görülüyor. Ancak son zamanlarda, 3I/ATLAS’ın Güneş’e doğru bakan bir anti-kuyruğu vardı.

Anti-kuyruklar nadir, ancak açıklanamaz değil. Bazen, Güneş’e doğru bakan bir kuyrukluyıldızdan fırlatılan enkaz, Güneş radyasyonu basıncı tarafından geri itilemeyecek kadar ağır olur ve bunun yerine Güneş’e doğru yuvarlanır.

Bilim İnsanları 3I/ATLAS’ın Herhangi Bir Radyo Sinyali Yayınlayıp Yayınlamadığını Kontrol Ettiler mi?

Kara deliklerden ve sarsılan yıldızlardan gezegensel auroralara kadar her türlü gök cismi radyo sinyalleri yayar. Bu radyo dalgaları geniş bir frekans aralığında yayılıyor ve onları doğal olarak kesin bir şekilde işaretler. Arabanızın radyosu gibi yapay yayınlar, çok dar bir frekans aralığında tutarlı bir radyo dalgası kümesi olarak görünür.

Son derece titiz olan gökbilimciler, uzayda hareket eden ilginç cisimleri, teknolojik benzeri radyo dalgaları yayma ihtimallerine karşı izlerler. Önceki iki yıldızlararası cismin hiçbiri yaymıyordu. Anlaşıldığı üzere, 3I/ATLAS da yaymıyordu.

Ekim ayı sonlarında gökbilimciler, Güney Afrika’da radyo dalgalarını dinleyen 64 çanaklı bir süper teleskop dizisi olan MeerKAT’ı 3I/ATLAS’a yönlendirdiler. Gerçekten de, tamamen doğal süreçlerle oluşmuş olsa da, bir radyo sinyali aldılar. Radyo dalgaları, esasen suyun güneş ışığı ve kozmik radyasyon tarafından parçalanmasıyla oluşan bir tür molekülden geliyordu. Bunlar bir uzay aracının yolculuğundan gelmedi.

3I/ATLAS Hakkında Daha Fazla Bilgiyi Ne Zaman Öğreneceğiz?

3I/ATLAS hakkında pek çok şey belirsizliğini koruyor. Cordiner, “Onu göz hapsinde tutmak ve sonrasında ne olacağını görmek önemli. Kuyruklu yıldızlar sürprizlerle dolu.” diyor.

Bilim insanları, önümüzdeki haftalarda 3I/ATLAS Güneş Sistemimizdeki yolculuğuna devam ederken ondan daha fazla ipucu toplamaya devam edecek. Dünya’ya en yakın geçişi Aralık ayında gerçekleşecek.

Kuyruklu yıldızın Güneş’le karşılaşmasının ardından, gökbilimciler kuyruklu yıldızın aşırı köpürerek sadece kuyruk kısmının değil, çekirdeğinin de kimyasını ortaya çıkarıp çıkarmayacağını yakından izliyorlar. Loeb, sınırlı teleskopik verilere ve 3I/ATLAS’ın kütle kaybına dair bazı hızlı tahminlere dayanarak, kuyruklu yıldızın patladığını öne sürdü. Ancak astronomi camiası, bazıları hala uzay tabanlı bir kendi kendini yok etme umudunu taşısa da, bu sonucun henüz erken olduğunu söylüyor.

Derleyen: Damla Şayan