• araştırmacılar, birinin esnemesine tanık olduğumuzda beynimizin potansiyel tehditlere karşı daha uyanık hale geldiğini öne sürüyor.
• Esnemenin, grup içindeki bir üyenin yorgun olduğuna dair bir sinyal olarak geliştiğine inanılıyor. Bu da diğer grup üyelerinin esneyenin azalan uyanıklığını telafi etmek için daha tetikte olmasına neden olarak grubu tehlikelere karşı daha dirençli hale getiriyor.
• Farklı bir çalışmada, esnemeye tanıklık eden insanların yılanları tespit etme yeteneğinin arttığı anlaşılmıştı.

SUNY Politeknik Enstitüsünden araştırmacılar, birinin esnemesine tanık olduğumuzda beynimizin potansiyel tehditlere karşı daha uyanık hale geldiğini öne sürüyor. Esnemenin, gruplar içinde bir üyenin yorgun olduğuna dair bir sinyal olarak geliştiğine inanılıyor. Bu da diğerlerinin esneyenin azalan uyanıklığını telafi etmek için daha uyanık olmasına neden olarak grubu tehlikelere karşı daha dirençli hale getiriyor.

Araştırmacılar, bu teoriyi test etmek için 27 katılımcıyı içeren bir çalışma yürüttüler. Katılımcılara esneyen veya nötr ifadeler sergileyen insanların videolarını gösterdiler ve ardından onlara dikkat dağıtıcı görseller arasında aslan veya impalaların bulunduğu bir dizi dikkat dağıtıcı resim gösterdiler.

Sonuçlar, esneyen bireyleri gören katılımcıların aslanları tespit etmede daha hızlı ve impalaları tespit etmede daha yavaş olduklarını; bu da daha fazla dikkat gösterdiklerini ortaya çıkardı.

Araştırmacılar, farklı hayvanlarla çalışmayı yeniden üreterek, esnemeye tanıklık etmenin tehditleri algılamayı ve uyanıklığı artırdığı fikrini güçlendiriyor. Bu bulgular, esnemenin gruplar içinde hayatta kalmayı artıran uyarlanabilir bir davranış olarak evrimleşmiş olabileceğini düşündürüyor.

Derleyen: Eliz Canyurt