James Webb Uzay Teleskobu (JWST) artık güçlenmiş ve bazı muhteşem görüntüler çekmişken onları tam olarak nasıl sakladığını merak ediyorsunuzdur. Şaşırtıcı bir şekilde, dünyanın en gelişmiş teleskopu 68 GB’lık küçük bir SSD taşıyor. Bu, bir günlük JWST görüntülerini işlemek için yeterli ancak çok daha fazlasını işlemek için yeterli değil.

Bu, 10 milyar dolarlık bir uydu için gülünç derecede küçük görünse de NASA’nın sistemi seçmesinin birçok nedeni var. Başlangıç olarak JWST, radyasyon tarafından bombardımana tutulduğu ve mutlak sıfırın (-370°F) üzerinde 50 dereceden daha düşük bir sıcaklıkta çalıştığı Dünya’dan bir milyon mil uzaklıkta. Bu nedenle SSD, diğer tüm parçalar gibi, radyasyonla sertleştirilmiş olmalı ve yorucu bir sertifikasyon sürecinden geçmeli.

Tüketici SSD’leri kadar hızlı olmasa da SSD, teleskopun 48 Mbps komut ve veri işleme alt sistemi (ICDH) aracılığıyla 120 dakika kadar kısa bir sürede doldurulabilir. Aynı zamanda JWST, Derin Uzay Ağı’na 25.9 Ghz Ka-bant bağlantısı üzerinden 28 Mbps’de Dünya’ya veri iletebilir.

Bu, Hubble’ın (dünyanın bir önceki en iyi uzay teleskopu) şimdiye kadar yaptığından çok daha fazla veri toplarken (günde 1-2 GB’a kıyasla 57 GB) tüm bu verileri yaklaşık 4,5 saat içinde Dünya’ya geri aktarabileceği anlamına geliyor. Bunu, her gün iki adet 4 saatlik iletişim penceresinde yapıyor ve her biri 28,6 GB bilimsel verinin iletilmesine izin veriyor. Başka bir deyişle yalnızca bir günlük görüntü toplamak için yeterli depolama alanına ihtiyaç duyuyor ve bunları teleskopun üzerinde tutmaya gerek yok.

Yine de anlaşılmayan bir şey var. NASA, aşınma ve radyasyon nedeniyle JWST’nin 10 yıllık ömrünün sonunda yalnızca 60 GB depolama alanının kullanılabileceğini tahmin ediyor ve depolamanın yüzde üçü mühendislik ve telemetri verileri için ayrılmış durumda. Bu, JWST’ye çok az pay bırakacak ve Hubble’ın 32 yıl sonra hala güçlü bir şekilde devam eden uzun ömürlülüğüne yakın bir yere sahip olup olmayacağını merak etmemize neden olacak.