Araştırmacılar, fotonlar ve maddeler arasındaki etkileşimleri inceleyerek negatif zamanın fiziksel olarak var olduğunu gösteren...

Zaman algımızın saatler veya dakikalar gibi soyut ölçülerle değil, yaşadığımız deneyimlerin yoğunluğu ve çeşitliliğiyle...

Zamanın kuantum kökenleri üzerine yeni bir bakış açısı, fizikçiler, evrenin temel yapısını anlamak için zamanın doğasını keşfetmeye çalışıyor. Yeni bir teorik çalışma, zamanın kuantum dünyasında yalnızca bir yanılsama olabileceğini ileri sürüyor.Kuantum ve genel görelilik arasındaki zaman çıkmazı, Kuantum mekaniği ve genel görelilik teorileri, zamanı farklı şekillerde tanımlar. Bu teoriler arasındaki çıkmaz, evrenin temel yapısını anlama çabalarını zorlaştırırken, Page ve Wootters mekanizması gibi yeni teorik çerçeveler zamanın kökenlerini aydınlatmak için umut vadeder.Zamanın kuantum dünyasındaki sırları, Page ve Wootters mekanizması, zamanın parçacıklar arasındaki kuantum dolanıklık bağlantısı ile nasıl ortaya çıkabileceğini öne sürüyor.

İnternet erişiminin bizi sürekli ulaşılabilir kılması, iş ve ailevi talepler, bireylerde zaman yoksulluğu hissi oluşturuyor.  Doğal ortamlarda geçirilen zaman, bireylerin zaman algısını düzenleyerek zamanın daha uzun ve bolluk dolu algılanmasına katkı sağlıyor. Doğada geçirilen zaman; stresi azaltır, dikkat ve hafızayı geliştirir, genel sağlık ve refahı artırır. Bu da hayatın talepleriyle daha etkili bir şekilde başa çıkmamıza yardımcı olur.

Harvard Üniversitesi psikologları, zamanın gerçekte olduğundan daha hızlı aktığını algılayan bireylerde yaraların daha hızlı iyileştiğini ortaya koyan bir çalışma gerçekleştirdi. Zihin-beden birliği teorisine dayanan bu araştırma, zihinsel tutum ile fiziksel iyileşme arasında çift yönlü bir ilişkiye vurgu yapıyor. Tedavi gören 33 katılımcıyı içeren çalışma, zaman algısını manipüle etmenin vücudun iyileşme yeteneği üzerindeki potansiyel etkisini vurguluyor.

Araştırmacılar, Theia adı verilen Mars büyüklüğündeki bir protoplanetin yaklaşık 4,5 milyar yıl önce ilkel Dünya'ya çarpması sonucu Ay’ın oluştuğundan şüpheleniyorlardı. Kelimenin tam anlamıyla Dünya'yı paramparça eden bu olay, büyük miktarda enkazı parçalayarak sonunda gezegenimizin yalnız uydusunu oluşturdu.

Yeni bir çalışma, zamanında Dünya’nın tam bir devir dönüşünün, yani bir gün süresinin, neden 19 saat olduğunu ortaya koydu.

Neil Armstrong, 21 Temmuz 1969'da Ay yüzeyine ayak bastığında saat Houston'da 22.56, Paris'te 05.56 ve Tokyo'da 13.56 idi. Peki Ay'da saat kaçtı?

İnsanlar meşgul olduklarında veya bir şey hakkında heyecanlı olduklarında zamanın uçup gittiğini hissedebilirler. Ancak sıkıldıklarında ise zaman uzayabilir. Bu, zaman deneyimimizin genellikle çarpıtıldığını ve gerçek zamana karşılık gelmediğini gösterir.

Uzmanlar günde en az iki saatini telefon başında geçiren 220 genç üzerinde çalışmalarda bulundu. Çalışmalar sonucunda sadece bir ay içinde sosyal medya kullanımını yarıya indiren gençlerin vücut imajında iyileşmeler görüldü.

Eötvös Loránd Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, zaman algısının yaşla birlikte değişip değişmediğini, değişiyorsa nasıl ve neden farklı algıladığımızı araştırdı.

Yer çekimi dalgalarını kullanarak her şeyin başlangıcını keşfetme konusunda ilerleme kaydedildi. Evrenin dokusundaki dalgalanmaların gezegenler ve galaksiler arasındaki gaz aracılığıyla nasıl aktığını öğrenerek kozmosun daha iyi anlaşılabileceği iddia ediliyor.