13 Şarkılık Müzik Tarihi Kabusu: Kanye West’ten Madonna’ya En Kötü Parçalar

Müzik tarihinin en büyük isimleri bile bazen risk alır, tür değiştirir ya da yeni sesler dener. Ancak bu denemelerin bazıları başarıyla değil, hayal kırıklığıyla sonuçlanır. Bu listede, The Beatles, Elton John, Taylor Swift, Kanye West, Madonna, Prince ve daha birçok efsane yer alıyor.

Liste, sadece kötü prodüksiyonları değil; sanatçının kariyerinde “neden böyle bir parça yaptı?” dedirten deneysel hataları da kapsıyor. İşte müzik tarihinin parlak isimlerinden gelen 13 başarısız şarkı.

13. The Beatles – “Revolution 9” (1968)

The Beatles’ın White Album’undaki bu deneysel çalışma, klasik şarkı formatından tamamen uzak. Sekiz buçuk dakikalık ses kolajı, konuşma kayıtları, piyano vuruşları ve geriye sarılmış teyp efektleriyle dolu. John Lennon’un avangart sanat ilgisinin ürünü olan parça, grubun hayranlarını ikiye böldü. Bir kısım için müzik sınırlarını zorlayan bir deneydi, diğerleri içinse “dinlenemeyecek kadar karışık” bir yapboz.

12. Elton John – “Jamaica Jerk-Off” (1973)

Elton John’un Goodbye Yellow Brick Road albümündeki bu şarkı, reggae esintileriyle karışık bir pop denemesi. Ancak sözlerin yüzeysel kalması ve melodik tekrarlar, parçayı albümün geri kalanına göre zayıf kılıyor. Elton John’un hiç sahnede seslendirmediği birkaç şarkıdan biri olarak da biliniyor.

11. David Bowie – “The Laughing Gnome” (1967)

David Bowie’nin erken döneminden gelen bu şarkı, absürt hikayesi ve çizgi film ses efektleriyle öne çıkıyor. Bowie, kendi sesini tizleştirip “gnome” karakteri yaratmış. Mizahi yapısı, onun ilerleyen yıllarda geliştirdiği sanatsal derinliğin yanında oldukça sığ kalıyor. Eleştirmenlerce, “geleceğin efsanesinin en komik hatası” olarak anılıyor.

10. Drake – “Ratchet Happy Birthday” (2018)

Drake’in Scorpion albümündeki bu parça, sade altyapısı ve tekrarlayan nakaratıyla listede yer aldı. Prodüksiyon olarak R&B ile trap arasında kalmış bir kimliği var. Eleştirmenler, şarkının duygusal olmaya çalışırken yapaylaştığını belirtiyor. Dinleyiciler arasında “Drake’in en boş doğum günü şarkısı” yorumları öne çıkmıştı.

9. Dee Dee Ramone (Dee Dee King) – “German Kid” (1989)

Ramones grubunun efsane basçısı Dee Dee Ramone, punk’tan rap’e geçmeyi denediğinde ortaya Standing in the Spotlight albümü çıktı. “German Kid”, bu albümün en eleştirilen parçası. Parçada İngilizce ve Almanca karışık rap denemeleri, temposuz ritimler ve neredeyse karikatürize bir ton bulunuyor. Eleştirmenler, “punk ruhunun kaybolduğu an” olarak nitelendirdi.

8. Taylor Swift – “Me!” (2019)

Taylor Swift’in Lover albümünü tanıtan bu pop parça, Brendon Urie ile birlikte kaydedildi. Şarkı, pastel renkli klibiyle dikkat çekse de “fazla yapay, çocukça ve formülsel” olarak eleştirildi. Bazı eleştirmenler, “Taylor’ın kişisel anlatımını ticarileştiren” bir dönüm noktası olarak değerlendirdi. Swift daha sonra şarkının bazı sözlerini “fazla basit” bulduğunu itiraf etti.

7. U2 – “Get On Your Boots” (2009)

U2’nun No Line on the Horizon albümünde yer alan bu parça, grubun rock enerjisini elektronik bir alt yapıyla birleştirmeye çalışıyor. Ancak ani geçişler, fazla karmaşık ritimler ve belirsiz vokal tınıları, dinleyiciler tarafından “zorlama bir modernleşme denemesi” olarak yorumlandı. Bono’nun politik göndermeleri de bu kez dinleyicide karşılık bulmadı.

6. Lady Gaga – “Christmas Tree” (2008)

Lady Gaga’nın “Space Cowboy” ile kaydettiği bu Noel temalı şarkı, erotik ima içeren sözleriyle dikkat çekti. “Under the mistletoe / We will take off our clothes” dizeleri, eleştirmenlerce “noel ruhunu değil, şaşırtma arzusunu temsil ediyor” şeklinde yorumlandı. Parça, Gaga’nın diskografisinde kısa sürede unutulan işler arasında yer aldı.

5. Prince & The Time – “Donald Trump (Black Version)” (1990)

Prince’in Graffiti Bridge döneminden gelen bu funk balad, o dönem için bile tartışmalıydı. “Donald Trump’ın siyahi versiyonu” temasını taşıyan parça, politik olarak rahatsız edici bulunmuştu. Müzikal anlamda ise zengin armonilere rağmen sözlerin sıradanlığı nedeniyle başarısız sayıldı.

4. Madonna – “Auto-Tune Baby” (2015)

Madonna’nın Rebel Heart albümünün bonus parçası olan bu eser, başında bir bebek ağlaması efektiyle başlıyor. Şarkının tamamında auto-tune efektleri yoğun şekilde kullanılmış. Dinleyiciler, Madonna’nın popun teknolojik evrimine yetişmeye çalışırken özgünlüğünü yitirdiğini savundu. Albümde yer alsa da konser repertuarına hiç dahil edilmedi.

3. Duran Duran – “911 Is a Joke” (1995)

Duran Duran’ın Public Enemy şarkısını coverladığı bu versiyon, grubun rock kökeniyle hip-hop tarzını karıştırma çabasıydı. Ancak vokal uyumsuzluğu ve ritmik sorunlar nedeniyle sert eleştiriler aldı. Parça, grubun “yenilik arayışında yönünü kaybettiği” dönem olarak anılıyor.

2. Kanye West – “XTCY” (2018)

Kanye West’in Ye sonrası yayımladığı bağımsız single, erotik göndermeleri ve Kardashian ailesine dair sözleriyle gündeme geldi. “You got sick thoughts? I got more of them” dizeleriyle başlayan şarkı, samimi olmaktan çok rahatsız edici bulundu. Minimal prodüksiyonuna rağmen sözlerdeki kişisel fanteziler, eleştirmenlerce “kendine sansürsüz bir zarar” olarak nitelendirildi.

1. Elvis Presley – “Confidence” (1967)

Elvis’in Clambake filmi için seslendirdiği bu parça, sözlerdeki yapay özgüven temasıyla alay konusu oldu. “You gotta have confidence” nakaratı defalarca tekrarlanıyor, ama Presley’in enerjisi alışılmışın altında. Eleştirmenler, “Kral bile bazen yanlış notaya basar” cümlesiyle özetledi.

Derleyen: Merve Tuncel