Curiosity, Mars’ta nadir görülen renkli bulutları görüntüledi. Bilim insanları, bu olayın neden yalnızca belirli bölgelerde oluştuğunu inceliyor.

2024 PT5 adlı küçük bir uzay kayası, Dünya’nın çevresinde iki ay boyunca "mini Ay"...

Hera’nın İlk Büyük Manevrası Tamam: ESA’nın Hera görevi, Mars’a yönelmek için ilk itici manevrasını gerçekleştirdi ve rotasını netleştirdi.DART Görevinin Devamı: Hera, NASA’nın DART görevinin etkilerini inceleyerek Dimorphos asteroidinin yapısını ve yörünge değişimini detaylandıracak.Yerçekimi Destekli Geçiş: Mars’ın yerçekimini kullanarak yakıt tasarrufu sağlayacak olan Hera, 2026 sonunda Dimorphos’a ulaşmayı hedefliyor.

1971'de Roger Penrose, dönen kara deliklerden enerji elde etme yöntemini Penrose Süreci olarak önerdi.Harvard...

HD 189733 b gezegeninin kavurucu sıcaklara ve bolca hidrojen sülfüre sahip olduğu öğrenildi. Hidrojen sülfür, çürük yumurta kokusunu andıran bir gaz olduğundan bilim insanları bu gezegenin çürük yumurta gibi koktuğunu düşünüyor.

Son gözlemler, Jüpiter'in üst atmosferinde, özellikle Büyük Kırmızı Leke'nin üzerinde, yakın-kızılötesi bir ışıma oluşturan ve daha önce bilinmeyen H3+ iyonları tarafından şekillenen karmaşık yapılar ortaya çıkardı. Bu bulgu, Jüpiter'in atmosferik katmanlarının güçlü bir şekilde etkileşime girdiğini ve yer çekimi dalgalarının bu desenleri etkilediğini gösteriyor. Keşif, Jüpiter'in iyonosferinin beklenenden çok daha karmaşık olduğunu ve bu bölgenin daha fazla araştırılması gerektiğini vurguluyor.

Gliese-12b adı verilen ve Dünya'ya 40 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir ötegezegen, Dünya'ya benzer bir yarıçapa ve kayaç bileşimine sahip olup yaşanabilir bir bölgede yer alıyor. Bu gezegenin atmosferinin olup olmadığı henüz bilinmiyor. Araştırmacılar, James Webb Uzay Teleskobu'nu kullanarak gezegenin atmosferini incelemeyi planlıyor ve bu, gezegenin gerçekten yaşanabilir olup olmadığı konusunda büyük önem taşıyor.

Venüs'teki suyun kaybının ana sebebinin HCO+ molekülünün atmosferdeki reaksiyonları olduğu keşfedildi. Bu bulgu Venüs'teki su kaybının, önceki teorilere göre çok daha fazla olduğunu göstererek Venüs'ün bugünkü yüzey koşullarını daha iyi açıklıyor. Gelecek Venüs misyonları, bu molekülün varlığını doğrulamaya ve gezegenin atmosferini daha iyi anlamaya yardımcı olabilir.

Bilim insanları, Dünya'daki bitkilerden farklı yaşam formlarını düşünerek uzaylı yaşam arayışında yeni bir yaklaşım geliştiriyor. Dünya'daki mor renkli fotosentetik bakterilerin, kırmızı cüce yıldızların etrafındaki gezegenlerde yaygın olabileceği ve uzayda yaşamı tespit etmede önemli bir ipucu olabileceği düşünülüyor. Bu bakterilerin çeşitli renklerdeki pigmentleri, farklı yüzey ve atmosfer koşullarına sahip gezegenlerde yoğun renklerin oluşmasına neden oluyor.

Dünya atmosferi, her gün yaklaşık 90 ton atmosferik malzeme kaybediyor. Venüs'ten kaçan karbon ve oksijen atomları, gezegenin geçmişteki dönüşümünü anlamamıza yardımcı oluyor. Gelecek misyonlar, Venüs'un evrimini ve su kaybını daha iyi anlamamıza yardımcı olacak.

NASA'nın James Webb Uzay Teleskobu tarafından yapılan gözlemler, TOI-270 d adlı uzak bir gezegenin tamamen derin bir su okyanusuyla kaplı olabileceğini ortaya koydu. TOI-270 d olarak bilinen gezegen, Dünya'nın yaklaşık iki katı büyüklüğünde ve yaklaşık 70 ışık yılı uzaklıkta bulunuyor. Gezegenin atmosferindeki su buharı, metan ve karbondioksit yüzeyinin su dünyası olabileceğini düşündürüyor ancak yüksek sıcaklıklar gezegenin yaşanabilirliği konusunda şüpheleri artırıyor.

Keşfedilen üç uydudan Uranüs'ün yörüngesinde yer alan bir, Neptün'ün yörüngesinde yer alan ise iki adet uydu Güneş sisteminin yeni sakinleri oldu. Sayısal tanımlamalarına bakılacak bu yeni üç uyduya önümüzdeki yıllarda resim, edebiyat ve mitolojiden esinlenilerek isimler verilecek. Uranüs uydularının bir çoğunda olduğu gibi S/2023 U1 uydusu da William Shakespeare'in oyunlarından bir karakterin adını, Neptün'ün uydusu ise Yunan mitolojisinden bir isim alacak.