1963’te Alfred Hitchcock, en ikonik gerilim filmlerinden biri olan Kuşlar’ı (The Birds) yayınladı. Film, günlük hayatımızın arka planında yer alan kuş sürülerinin aniden ayaklanıp Kaliforniya’daki küçük bir sahil kasabasına saldırması durumunda neler olacağını ele alıyordu. Film, gerçek bir olaydan, yani 1961’de Kaliforniya’daki Capitola kasabasına yapılan bir kara yelkovan kuşu saldırısından esinlenmişti. Bu saldırı, kuşların yediği hamsilerdeki diyatom zehirlenmesiyle bağlantılıydı. Yelkovan kuşları çatılara çarpmış ve cesetleri sokaklarda ve kasabanın her yerinde bulunmuştu.

Doğanın aniden intikamcı bir hale gelme olasılığını ele alan Kuşlar (1963) veya Olay (2008) gibi filmler zaman zaman sinemalarda gösterime girse de, saldırgan kuşların neden olduğu yaralanmalar ve hatta ölümler kurgu değil. Bölgecilik ve yavruları yırtıcılardan koruma ciddi bir mesele olmaya devam ediyor ve en küçük kuşlar bile tehditlere karşı saldırgan davranacak. Aşağıdaki liste, dünyanın en tehlikeli kuşlarından bazılarını vurgulamakta.

1.Kasuari (Casuarius)

Kasuarlar, Casuariidae familyasının tek üyeleri ve emuyu da içeren Casuariiformes takımına aitler. Her biri birkaç alt türü bulunan üç tür (bazı uzmanlar tarafından altı olarak sayılır), Avustralya ve Yeni Gine’nin bazı bölgelerini kapsayan habitatlarda yaşar. Kasuarların, üç parmağından en içtekinde bulunan uzun, hançer benzeri tırnak sayesinde, ayaklarıyla insanları öldürdüğü bilinmekte. Kuşun, çalılıklardaki dar patikalarda saatte 50 km (31 mil) hızla koşarak ilerlediği gözlemlendi.

Kasuarlar meraklı ve zaman zaman saldırırlar, ancak insanlara yönelik tehlikeli saldırılar nispeten nadir. Meydana gelen saldırıların büyük çoğunluğu insanlardan yiyecek istemekle ilgili. En son olaylardan biri 2012’de yaşandı; Avustralya’nın Queensland eyaletinde bir turist, bir kasuar tarafından bir kayalıktan suya itildi, ancak başka bir şekilde zarar görmedi. En ünlü saldırılardan biri (ve kesin olarak ölümle sonuçlandığı bilinen tek saldırı) 1926’da meydana geldi: Kasuar avlayan bir grup genç erkekten biri, yerde yatarken üzerine atlayan bir kasuar tarafından öldürüldü. Kuş, uzun tırnağıyla çocuğun şah damarını kesti.

2.Devekuşu (Struthio Camelus)

Devekuşları, yalnızca Afrika’daki açık arazilerde bulunan uçamayan kuşlar. Yaşayan en büyük kuşlar olan yetişkin erkekler 2,75 metre (yaklaşık 9 fit) boyunda olabilirler (bu yüksekliğin neredeyse yarısı boyundadır) ve 150 kilogramdan (330 pound) fazla ağırlığa ulaşabilirler.

Devekuşları mevsime bağlı olarak tek tek, çiftler halinde, küçük sürüler halinde veya büyük gruplar halinde görülürler. Devekuşu, tehlikeli düşmanlarından, özellikle insanlardan ve daha büyük etçillerden kaçmak için güçlü bacaklarına güvenir. Korkmuş bir devekuşu saatte 72,5 kilometre (45 mil) hıza ulaşabilir. Köşeye sıkıştırılırsa, aslanları ve diğer büyük yırtıcıları öldürebilecek tehlikeli tekmeler atabilir. Tekme ve pençe darbelerinden kaynaklanan ölümler nadirdir; çoğu saldırı, insanların kuşları kışkırtmasından kaynaklanır.

En ilginç devekuşu saldırısı hikayelerinden biri, mülkünde devekuşları bulunan egzotik bir hayvan parkı işleten Amerikalı müzisyen Johnny Cash ile ilgili. Cash, 1981 yılında ormanda yaptığı yürüyüşler sırasında birkaç kez saldırgan bir erkek devekuşuyla karşılaştı. Bir keresinde Cash, 1,8 metrelik bir sopayı kuşa doğru savurdu, ancak kuş darbeyi savuşturup ayağıyla Cash’e saldırdı. Cash, darbenin karnına isabet ettiğini ve eğer güçlü bir kemer tokası olmasaydı, devekuşunun pençesinin karnını yarıp onu öldüreceğini söyledi.

3.Emu (Dromaius Novaehollandiae)

Yerleşimciler tarafından yok edilen birçok türün hayatta kalan tek üyesi olan sıradan emu, akrabası kasuar gibi tıknaz gövdeli ve uzun bacaklı. Emular saatte yaklaşık 50 km (30 mil) hızla kaçabilir; köşeye sıkıştırıldıklarında büyük üç parmaklı ayaklarıyla tekme atarlar.

Kasuarlar ve deve kuşları gibi, emuların ayak parmaklarındaki pençeler de uygun koşullar altında hayvanların iç organlarını parçalayabilir; ancak insan ölümleri son derece nadir. Avustralya’da ve dünyanın dört bir yanındaki vahşi hayvan parklarında, emu çiftliklerinde ve hayvanat bahçelerinde emu saldırılarının çeşitli yaralanmalara yol açtığına dair raporlar yaygın; sadece 2009 yılında 100’den fazla olay meydana geldi.

4.Lammergeier (Gypaetus barbatus)

Sakallı akbaba olarak da bilinen Lammergeierler, Eski Dünya’ya özgü (Accipitridae familyası) büyük, tehlikeli kartal benzeri akbabalar. Bu kuşlar genellikle 1 metreden (40 inç) fazla uzunluğa ve yaklaşık 3 metre (10 fit) kanat açıklığına ulaşırlar. Orta Asya ve Doğu Afrika’dan İspanya’ya kadar uzanan dağlık bölgelerde yaşarlar ve özellikle kemik olmak üzere leşlerle beslenirler; bu kemikleri 80 metreye (260 fit) kadar yüksekten aşağıdaki düz kayalara düşürürler. Bu, kurbanın kemiklerini kırar ve kuşların iliğe ulaşmasını sağlar.

İnsanlara yönelik saldırılar nadirdir veya hatta anekdot niteliğinde; ancak Atinalı oyun yazarı Aeschylus’un, Sicilya’nın güney kıyısındaki Gela’da, bir Lammergeier’in bir kaplumbağayı taş sanarak kel başına düşürmesi sonucu öldüğü söylenir. Aeschylus Gela’da ölmüş olsa da, uzmanlar ölümünün garip nedenini anlatan hikayenin daha sonraki bir çizgi roman yazarı tarafından uydurulduğuna inanmakta.

5.Büyük Boynuzlu Baykuş (Bubo Virginianus)

Her türden baykuşun, yavrularını, eşlerini veya bölgelerini savunurken insanlara saldırdığı bilinmekte. Sıkça hedef alınanlar arasında şüphelenmeyen koşucular ve yürüyüşçüler yer almakta. Kurbanlar genellikle yara almadan kurtulur ve baykuş saldırılarından kaynaklanan ölümler son derece nadir. Özellikle büyük boynuzlu baykuşlar (Bubo virginianus) ve çizgili baykuşlar (Strix varia), kamuoyunda büyük yankı uyandıran saldırılar nedeniyle dikkat çekiyor.

2012 yılında Seattle bölgesindeki bir parkta, ağaçlardan aşağıya doğru süzülen bir büyük boynuzlu baykuşun saldırısına uğrayan birçok insan bildirildi. Benzer bir saldırı, 2015 yılında Oregon, Salem’de meydana geldi; büyük boynuzlu bir baykuş, koşu yapan bir kişinin kafasına defalarca vurdu ve koşucu kaçmayı başardı.

Büyük boynuzlu baykuşlar, genellikle 60 cm’den fazla uzunluğa ve 200 cm’ye yaklaşan kanat açıklığına sahip güçlü yırtıcılar. Amerika kıtasının her yerinde bulunan bu baykuşlar, genellikle küçük kemirgenler ve kuşlarla beslenirler, ancak daha büyük avları da avladıkları bilinmekte. Pençelerinin kavrama gücü 500 psi’ye kadar çıkabilir. Büyük boynuzlu baykuşlar, çoğu baykuş türü gibi, daha büyük hayvanlarla olan mücadelelerinde genellikle yüz ve kafa bölgesine odaklanırlar.

6.Çizgili Baykuş (Strix varia)

Yaşam alanları ABD’nin doğu kesiminin büyük bir bölümünü ve Kanada’nın güneydoğusunu kapsayan çizgili baykuşlar, büyük boynuzlu baykuşlardan daha küçük. Ağırlıkları 630 ila 800 gram (1,4 ila 1,8 pound) arasında değişir ve kanat açıklıkları yaklaşık 110 cm (43 inç). Teksas’tan Britanya Kolombiyası’na kadar birçok yerde yürüyüşçülere çizgili baykuş saldırıları bildirildi.

Kuzey Carolina’da yaşanan tuhaf ve kamuoyunda büyük yankı uyandıran bir cinayet davasında, çizgili baykuşun rol oynadığı düşünülüyordu. 2003 yılında bir adam, ikinci karısını şömine mızrağıyla öldürmekten suçlu bulundu. 2011 yılında, adam birkaç yıl hapis yattıktan sonra, bir hakim cinayet silahıyla ilgili adli tıp delillerini reddetti.

Kısa bir süre sonra, Pasifik Kuzeybatı’da çizgili baykuş saldırılarıyla ilgili haberler ve kurbanın kafa derisi, yüzü ve bileklerindeki yaraların yeniden incelenmesi, sanığın avukatlarının kurbanın ölümünden çizgili baykuşun sorumlu olduğunu öne sürmesine yol açtı. Savunma, o sırada ağrı kesici ve alkolün etkisi altında olan kurbanın, ön bahçesinde bir çizgili baykuş tarafından saldırıya uğradığını savundu. Baykuş, kurbanın saçlarına dolanmış ve kurban onu savuşturup kurtarmayı başarana kadar tırmalamaya ve gagalamaya devam etmişti. Avukatlar, mağdurun ikinci kata çıktıktan sonra merdivenlerden geriye doğru düşerek boynunun kırılması sonucu öldüğünü öne sürdüler. Sanık, 2017 yılında kasten adam öldürme suçunu kabul ederek masumiyetini korumayı başardı.

Derleyen: Damla Şayan