“Bu öfke ve yas gizli kalmamalı, dünya olan biteni bilmeli.”
İran’da ekonomik krizle başlayan protestolar, yüzlerce kişinin hayatını kaybettiği kanlı bir sürece dönüştü. Tahran’daki bir cenazede atılan “Hamaney’e ölüm” sloganları, artan toplumsal öfkenin ve rejime yönelik meydan okumanın sembolü hâline geldi. İnternet kesintileri, sert güvenlik önlemleri ve dış müdahale ihtimali krizi daha da derinleştiriyor.

İran’da protestolar, Aralık ayının son günlerinde Tahran’daki Büyük Çarşı esnafının, İran riyalinin serbest piyasada tarihi bir değer kaybı yaşamasının ardından kepenk kapatmasıyla başladı. Yıllardır rejimin toplumsal dayanaklarından biri olarak görülen esnaf kesiminin sokağa çıkması, gösterilerin sıradan bir ekonomik tepkinin ötesine geçeceğinin ilk işaretiydi.

Kısa süre içinde protestolar yalnızca ekonomik taleplerle sınırlı kalmadı. Öğrenciler, işçiler ve kadınların da katılımıyla eylemler ülkenin 31 eyaletine yayıldı. Gösterilerde “rejim değişikliği” çağrıları ve doğrudan İran’ın dini lideri Ayetullah Ali Hamaney’i hedef alan sloganlar duyulmaya başlandı.