• Mikroskobik solucanlar, elektrik alanlarını kullanabiliyor.
• Üstelik sıçrama mesafeleri, elektrik alanının yoğunluğuyla birlikte artabilir.
• Bu çalışma, onların küçücük boyutlarına göre önemli mesafeleri nasıl katedebildikleri konusunda fikir veriyor.

Current Biology’de yayımlanan yakın tarihli bir araştırma, Caenorhabditis elegans adı verilen mikroskobik solucanların, yüzeyler arasında “zıplamak” ve kendilerini böcekler gibi daha büyük hayvanlara bağlamak için elektrik alanlarını kullanabildiklerini ortaya koyuyor.

Araştırmacılar, solucanların Petri kaplarının zemininden tavanına sıçradığını gözlemlediklerinde bu davranışı keşfettiler. Daha fazla araştırma yapmak için solucanları, cam elektrotların üzerine yerleştirdiler ve solucanların yalnızca bir yük uygulandığında sıçradıklarını gördüler. Solucanlar, saniyede 0,86 metre hıza ulaşabiliyordu ve elektrik alan şiddetiyle sıçrama mesafeleri artıyordu.

İlginç bir şekilde araştırmacılar, bombus arılarına doğal bir elektrik yükü vermek için çiçek poleni sürdüler. Solucanlar daha sonra kuyruklarının üzerinde durdu ve arıların üzerine atladılar, bazen büyük bir solucan grubunu aynı anda nakletmek için üst üste yığıldı. Bu fenomen, uçuş sırasında arılar tarafından üretilen elektrik alanları ile kolaylaştırıldı.

C. elegans’ın otostopla böceklere ve diğer hayvanlara bindiği bilinmesine rağmen bu çalışma, onların küçücük boyutlarına göre önemli mesafeleri nasıl katedebildikleri konusunda fikir veriyor. Solucanların elektrik alanlarını algılama ve kullanma yetenekleri, elektrik yüklü hayvanlara doğrudan temas etmeden bağlanmalarına olanak tanıyor.

Bu davranışın arkasındaki kesin mekanizma hâlâ net değil ancak genetik faktörler rol oynayabilir. Diğer yakından ilişkili solucan türlerinin ve elektrik alanlarını algılayamayan mutantların gözlemleri, belirli genlerin dahil olduğunu gösteriyor. Bu zıplama davranışının genetik temelini keşfetmek ve diğer mikroorganizmaların da zıplamak için elektrik kullanıp kullanmadığını öğrenmek amacıyla daha fazla araştırma yapılması gerekiyor.

Derleyen: Merve Nur Sözen