Bir zamanlar kanser tedavisinin temel sorusu, hastalığın vücudun hangi organında başladığıydı. Bugün buna başka sorular eklendi: Tümör hangi mutasyonu taşıyor? Hangi proteini üretiyor? Bağışıklık sistemiyle nasıl ilişki kuruyor? Yeni dönemde tedaviyi belirleyen yalnızca “hangi kanser?” sorusu değil; “hangi biyolojik özellik?” sorusu da.

Bir laboratuvarda işe yarayan molekül, ertesi gün hastanede kullanılan ilaç olmaz. Hücre kültürlerinden insan çalışmalarına, erken güvenlik testlerinden binlerce hastayı kapsayan karşılaştırmalı araştırmalara uzanan uzun bir yol vardır. Kanser haberlerini doğru okumak, biraz da bu yolun nerede başladığını ve ne zaman bittiğini bilmektir.

Yeni ilaçlar, umut veren klinik sonuçlar, mRNA aşıları, yapay zekâyla tasarlanan moleküller… Son dönemde kanserle ilgili “müjde” haberleri hızlandı. Ama bu başlıkların hiçbiri tek başına kanserin ilacının bulunduğu anlamına gelmiyor. Asıl değişen şey, kanser tedavisinin tek bir hastalığa değil; daha küçük, daha tanımlı hasta gruplarına bakmaya başlaması.

Faz 3 IMpower030 çalışmasının nihai verilerine göre, ameliyat öncesi ve sonrasında uygulanan atezolizumab immünoterapisi, erken evre akciğer kanseri hastalarında hastalığın nüksetmeden geçen süreyi neredeyse iki katına çıkardı. Seul'deki IASLC 2026 konferansında paylaşılan sonuçlar, tedavi standardını değiştirebilecek nitelikte.

Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nde devam eden Ebola salgınında, Ervebo aşısının ilk sevkiyatı başkent Kinşasa’ya ulaştı. Salgında vaka sayısı 5 bini, can kaybı ise 2 bin 500’ü aşarken, Bundibugyo türüne karşı geliştirilen yeni aşı adaylarının yıl sonuna kadar klinik aşamaya gelmesi bekleniyor.

Heidelberg’de geliştirilen kişiselleştirilmiş T hücre tedavisi, ileri evre ve tedaviye dirençli böbrek kanseri bulunan...