Apollo 17’nin 1972’de Ay yüzeyinden ayrılmasının üzerinden tam 53 yıl geçti. O günden bu yana hiçbir insan düşük Dünya yörüngesinin ötesine geçemedi. 1 Nisan 2026 akşamı, Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nden yükselen dev bir roket, bu uzun sessizliği sona erdirdi. NASA’nın Artemis II görevi, insanlığı yeniden Ay’a doğru yola çıkardı.
Fırlatma Nasıl Gerçekleşti?
98 metre yüksekliğindeki Space Launch System (SLS) roketi, yerel saatle 18:24’te (EDT) Launch Complex 39B’den havalandı. Fırlatma penceresi için hava koşulları yüzde 80 oranında uygun bulunmuştu. Geri sayım iki gün önce başlamış, 700 bin galondan fazla sıvı oksijen ve sıvı hidrojen yakıt tanklarına yüklenmişti.
Kaynak:Jim WATSON / AFP via Getty; Joe Raedle/Getty
Fırlatma direktörü Charlie Blackwell-Thompson’ın onayıyla başlayan süreçte RS-25 motorları ateşlendi, ardından çift katı yakıt güçlendiricileri devreye girdi. İki dakika içinde güçlendiriciler ayrıldı, sekizinci dakikada üst kademe (ICPS) ana gövdeden ayrılarak Orion kapsülünü yüksek Dünya yörüngesine taşımaya başladı.
Mürettebat Kimlerden Oluşuyor?
Artemis II, dört kişilik bir ekiple gerçekleştiriliyor. Görev komutanı NASA astronotu Reid Wiseman liderliğinde pilot Victor Glover, görev uzmanı Christina Koch ve Kanada Uzay Ajansı astronotu Jeremy Hansen ekibi oluşturuyor. Koch, derin uzaya giden ilk kadın astronot olma unvanını taşırken, Hansen ise Ay çevresine ulaşan ilk Kanadalı astronot oluyor.
Mürettebat, özel olarak tasarlanan turuncu renkli Orion Crew Survival System giysilerini kuşandı. Yangına dayanıklı dış katman, dokunmatik ekran uyumlu eldivenler ve geliştirilmiş kask sistemiyle donatılan bu giysiler, acil durumda mürettebatın hayatta kalmasını sağlamak üzere tasarlandı.
10 Günde Neler Yapılacak?
Görev planına göre Orion kapsülü önce yüksek Dünya yörüngesine çıkacak. Burada astronotlar, gelecekteki Ay iniş araçlarına kenetlenme provası niteliğinde manuel pilotaj testleri gerçekleştirecek. Wiseman ve Glover, kapsülü üst kademeye 10 metre mesafeye kadar yaklaştıracak.
İkinci uçuş gününde kritik trans-lunar injection (TLI) yakımı gerçekleştirilecek. Bu yakım, Orion’u Ay yolculuğuna geri dönüşsüz şekilde taahhüt edecek. Kapsül Ay’ın karanlık yüzünü gözlemleyecek, radyasyon ölçümleri yapacak ve yaklaşık 10 gün sonra Dünya’ya geri dönecek.
Neden Bu Kadar Önemli?
Artemis II, sadece bir test uçuşu değil — NASA’nın çok daha büyük planlarının temel taşı. Artemis III ile astronotlar Ay yüzeyine inecek, ardından kalıcı bir Ay üssü kurulması hedefleniyor. Uzun vadede bu üs, Mars’a insanlı görevlerin provası olacak.
Ancak yol kolay olmadı. SLS roketi ve Orion kapsülünün geliştirilmesi 10 yıldan fazla sürdü ve toplam maliyet 44 milyar doları aştı. Program başlangıçta 2024’te Ay’a iniş hedefliyordu, ancak teknik sorunlar — helyum sistemi arızası, ısı kalkanı endişeleri — defalarca gecikmeye yol açtı. Üstelik Çin, 2030’a kadar kendi astronotlarını Ay’a göndermeyi planlıyor; bu da yeni bir uzay yarışının habercisi.
Artemis I’den Alınan Dersler
Yaklaşık dört yıl önce gerçekleştirilen insansız Artemis I görevinde Orion kapsülünün ısı kalkanı beklenmedik hasar almıştı. Bu durum, Artemis II için ciddi endişelere yol açtı. Mühendisler kalkanı yeniden değerlendirdi ve gerekli iyileştirmeleri yaptı. Yine de bazı uzmanlar ve eski astronotlar, ısı kalkanının dört astronotu atmosfere yeniden giriş sırasında koruyup koruyamayacağı konusunda temkinli.
53 yıllık bir sessizliğin ardından insanoğlu yeniden Ay’a doğru yol aldı. Artemis II, yalnızca nostaljik bir geri dönüş değil — kalıcı Ay üssü, Mars keşfi ve derin uzay yolculuklarının ilk somut adımı. Önümüzdeki 10 gün boyunca dört astronotun Ay çevresindeki yolculuğu, insanlığın uzaydaki geleceğini şekillendirecek.
