2020 yazının başlarında İngiliz pop yıldızı Charli XCX, basit bir tweet attı: “Hyperpop nedir?” Bu terim, bu yıl Rina Sawayama’dan Dorian Electra’ya pek çok popçuyu tanımlamak için bolca kullanıldı. XCX, paylaşımının hemen ardından, “Müzik türleriyle özdeşleşmiyorum.” diye ekledi. Ancak attığı tweet, birçok insanın aynı şeyi sormasına yol açtı; hyperpop tam olarak nedir? Ve nasıl oldu da 2020’li yılların en çok konuşulan sesi hâline geldi?

Hyperpop; şu anda her yerde olan ve TikTok çağında yıldırım hızıyla genişleyen, mizahi, fütüristik ve aşırı bir pop müzik markası. Gergin, cızırtılı synth melodileri, autotune ve “earworm” melodilerinin yanı sıra gerçeküstücülük, Noughties’in geçmiş internet çağına duyulan nostalji ve bolca distorsiyonla büyülenmiş bir ses. Şarkılar kısa ve hızlı olma eğiliminde ancak bubblegum pop ve Eurohouse’dan hip-hop, trance, emo, hatta nu-metal’e kadar her şeyi içeren şaşırtıcı bir dizi stilistik ögeyi bir araya getirmeyi başarıyor.

Belki de çoğu insanın “bozuk” seslerden oluşan bu türü “gürültü” olarak adlandıracağı hyperpop, yörüngesindeki sanatçılar için bazı ciddi fırsatlar doğurdu. Daha önce müziklerini yatak odalarında üreten sanatçılar, artık büyük plak şirketleriyle anlaşıyor ve kapalı gişe turnelere çıkıyor. Pop eleştirmenleri ise bu mikro türün kalıcılık ya da etki yaratma şansı olup olmadığı konusunda kafa yormaya devam ediyor.