Yaklaşık 1,5 milyon yıl önce Homo erectus ve Paranthropus boisei türlerinin aynı göl kıyısında...

Araştırmalar, üzümün varlığını dinozorları yok eden asteroide borçlu olabileceğimizi ve bu olaydan sonra üzümün dünya çapında yayılmaya başladığını gösteriyor. Kolombiya, Panama ve Peru'da bulunan fosilleşmiş üzüm çekirdekleri, üzümün Batı Yarımküre'deki en eski örneklerini temsil ediyor. Bu keşifler, geçmiş biyolojik çeşitlilik krizlerini ve ekosistemlerin kitlesel yok oluşlardan sonra nasıl toparlandığını anlamada önemli bilgiler sunuyor.

Zürih Üniversitesi paleontologları, Peru Amazon bölgesinde yeni bir tatlı su yunusu türü keşfetti. Pebanista yacuruna adı verilen bu 16 milyon yıllık tür, bugüne kadar bulunan en büyük nehir yunusu ve Güney Asya nehir yunuslarıyla da yakın akraba. Bu keşif, nehir yunuslarının evrimsel tarihine ışık tutarak antik Amazonya'da yaşayan deniz yunuslarının tatlı su ekosistemlerine nasıl uyum sağladıklarını gösteriyor.

Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesindeki paleontologlar, 270 milyon yıllık geniş gözlü ve karikatürimsi bir gülümsemeye sahip önceden bilinmeyen bir tür olan Kermitops gratus adlı prehistorik bir amfibi keşfetti. Kermitops, modern amfibilerin evrimi hakkında bazı ipuçları sağlayabiliyor ve fosil kaydının daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunabiliyor. Bu keşif, müze koleksiyonlarının incelenmesinin evrimsel hipotezlerin değişmesine potansiyel olarak yol açabileceğini gösteriyor.

Dünya üzerindeki yaşam sürekli evrim geçiriyor ve geçmişten kalan kalıntılar, fosiller ve mezarlar gibi izler gezegenimizin tarihi ile değişimini gözler önüne seriyor. Genetik mühendisliği sayesinde 4.000 yıl önce yok olan mamut türü, yeniden canlandırılabilir. Bilim insanları, Asya filindeki hücreleri yeniden programlayarak mamutun özelliklerini yeniden yaratmayı amaçlıyor ve bu da Arktik tundranın restorasyonuna yardımcı olabilir.

280 milyon yıllık Tridentinosaurus antiquus adlı sürüngen fosilinin, uzun süredir sürüngen evrimini anlama açısından önemli kabul edilmesine rağmen sahte olduğu ortaya çıktı. İtalyan Alpleri'nde 1931'de keşfedilen ve iyi korunmuş yumuşak dokuya sahip olduğu düşünülen bu fosilin, aslında siyah boya ile yapılan bir taklit olduğu anlaşıldı. Araştırmacılar, sürüngenlerin vücut hatlarının yapay olarak siyah boyayla oluşturulduğu sonucuna vararak bunun gelecekteki araştırmalarda kullanılmasına karşı uyarıda bulundu.

Bugüne kadar bulunan hastalık kaynağı olabilecek en eski mantar türü, bir müzeye ait fosil koleksiyonunda keşfedildi. Parazit mantar, Londra'daki Doğa Tarihi Müzesinde bulunan bir örnekte “Asteroxylon mackiei” adlı antik bir bitkide büyürken bulundu. Araştırmacılar yeni keşfedilen mantar türünün bitkinin dış duvarından içerisine girerek hücrelerini öldürüp içerisindeki besini tükettiğini ve bitkinin mantara karşı tepki olarak kubbe şeklinde bir büyüme biçimi geliştirdiğini gözlemledi.

Güney Afrika'daki paleontologlar, dünyanın bilinen en eski gömü alanını bulduklarını açıkladı. Bu gömü alanı, daha önce karmaşık davranışlar sergileyemediği düşünülen, küçük beyinli, uzak bir insan akrabasının kalıntılarını içeriyor.

Araştırmaya göre dinozorların yok olmasına sebep olan asteroidin, çiçekli bitki türlerinin bir kısmına zarar vermediği hatta çiçeklerin zamanla gelişim gösterdiği ortaya çıktı. Araştırmacılar, çiçekli bitkilerin yok oluşa nasıl tepki verdiklerini anlamak için DNA mutasyonlarını haritalayarak başlıca bitki soylarına baktı. Bugün gördüğümüz çiçekli bitki ailelerinin çoğu, modern orkide, manolya ve nanelerin ataları dinozorlarla birlikte yaşadı. Yok oluşun ardından, hayatta kalan çiçekli bitkiler yayılarak çeşitlendi.

Kaya yalama hakkında Utah Doğa Tarihi Müzesinden jeolog ve paleontolog Dr. Randall Irmis merak edilen sorulara cevap verdi. Jeologların kayaları yalamasının birkaç nedeni var. Bunlardan biri bir şeyin fosil kemik olup olmadığını anlamak.

Uluslararası bir bilim ekibi, Çin'de daha önce bulunan hiçbir insan atası türüne benzemeyen eski bir insan fosili tanımladı. Fosil, ne Neandertalleri ne Denisovalıları ne de bizi oluşturmak için ayrılan soyları andırıyor.

Yeni geliştirilen bir araştırma modeli, insanların da aralarında bulunduğu plasentalı memeliler grubuna ait erken bir formun dinozorlarla aynı döneme denk geldiğini tespit etti. Bu yeni model, türlerin evrimlerini incelemek için fosil kayıtlarından daha doğru sonuç verebilir.