Araştırmacılar, araştırmacı sporlarla desteklenmiş ve kendi kendine biyolojik olarak bozunabilen yeni bir plastik türü geliştirdiler. Bu plastik, termoplastik poliüretan (TPU) ve yüksek sıcaklığa dayanıklı yapıda Bacillus subtilis bakterisi barındırıyor ve ideal kompostlama koşullarında yüzde 90'ı beş ay içinde parçalanabiliyor. Ayrıca, kapsamlı sporlar plastiğin çoğaltılmasını ve birleştirilmesini artırıyor.

Araştırmacılar, solunum yoluyla vücudumuza giren mikroplastiklerin akciğerlerimizdeki hareketlerini inceledi. Plastikler boyutlarına ve hızlarına göre sınıflandırıldı ve burun boşluğundan bronş ağacının 13. nesline kadar olan ilerlemeleri kaydedildi. Plastiklerin solunum yollarında iltihaplanma, oksidatif stres, akciğer dokusu hasarı veya sistemik işlev bozukluğu gibi durumları tetikleme kapasitesi var.

Mikroplastikler, kaya katmanlarına sızarak aslında bize plastiklerin ortaya çıkışının insanlık çağının başlangıcının bir işareti olabileceğini gösteriyor. Göllerden alınan örnekler mikroplastiklerin çamurun derinliklerine kadar inebildiğini gösterdi. Tespit edilen mikroplastiklerin arasında poliamid, polietilen, poliüretan ve polivinil asetan gibi plastikler yer alıyor.

Plastik atıkları verimli bir şekilde yararlı kimyasallara dönüştürebilen bir grup sentetik bakteri tanıtıldı. Ting Lu, James Collins ve meslektaşları, en yaygın plastiklerden biri olan polietilen tereftalatın geri dönüşümünü sağlamak için genetiği değiştirilmiş toprak bakterisi Pseudomonas putida ‘nın iki türünü tasarladı. Bulgular, mikrobiyal toplulukların mühendisliğinin polimer ileri dönüşümünü ve çevresel sürdürülebilirliği kolaylaştırmak için umut verici ve etkili bir platform olabileceğini gösteriyor.

Görünüşte çevre dostu olan karton bardaklar, içeriklerinin kartona sızmasını önlemek için ince bir plastik tabakayla kaplanıyor ve bu astar, toksik maddeler yayabiliyor. Araştırmacılar; karton ve plastik bardakların, toksisite testlerinde yaygın olarak kullanılan tatarcık larvaları üzerindeki etkilerini test etti. Karton ve plastik bardaklar ılık suya ve tortuya yerleştirildi, dört haftaya kadar süzülmeye bırakıldı. Larvalar daha sonra kağıt ve plastik bardakların kirlettiği su ve tortuyu içeren akvaryumlara konuldu. Kirliliğin kaynağı ne olursa olsun, larvalar tortuda daha az büyüdü ve kirli suya maruz kalmaları da gelişimlerini engelledi.

Araştırmacılar; geri dönüştürülmüş kahve telveleri, su ve sürdürülebilir katkı maddeleri kullanarak 3 boyutlu baskı için yenilikçi bir yöntem geliştirdiler. Bu çevre dostu yaklaşım, plastik atıkların azaltılmasını ve atılan kahve atıklarını yeniden değerlendirerek 3 boyutlu baskıyı daha sürdürülebilir hâle getirmeyi amaçlıyor. Bu çalışma, potansiyel olarak daha çevre dostu 3 boyutlu baskı malzemelerinin önünü açabilir.

Artan kanıtlar, kanımızdaki mikroplastiklerin muhtemelen beyin-kan bariyerimizi geçebileceğini gösteriyor. Yapılan ön deneyler, ayrışmış mikroplastiklerin insan beyin hücreleri için taze olanlardan çok daha toksik olduğunu tespit ederek varlıklarının potansiyel zararlı etkilerini ortaya koyuyor.

Ölü siyah asker sinek larvasından biyoplastikler elde edildi. Saflaştırılmış sinek kitini, “kitosan” olarak bilinen benzer bir polimere dönüştürüldü.

Araştırmacılar, ilk kez insan kalp dokularında mikroplastiklere rastladı. Dokularda sekiz tür plastik tespit edildi. Yapılan açıklamada, “bilim insanlarının mikroplastikleri aradıkları her yerde buldukları" belirtildi.

Cardiff Üniversitesindeki bilim insanları tarafından renkli plastiklerin geri dönüştürülmesi için yeni bir yöntem geliştirildi. Çalışmada, “depolimerizasyon” adı verilen kimyasal bir işlem kullanıldı.

Dünya çapında milyonlarca insan, yeniden kullanılabilir olanlar da dahil olmak üzere kontakt lens kullanmaktadır. Ancak bu plastik lensler sonsuza kadar dayanmıyor ve lenslerin birkaç günde, haftada veya ayda bir değiştirilmesi gerekiyor.

İskoçya'daki Strathclyde Üniversitesi ve Kanada'daki Halifax Dalhousie Üniversitesi çevre mühendislerinden oluşan bir ekip, plastik geri dönüşüm tekniklerinin istemeden de olsa çevresel mikroplastiklerin artmasına yol açabileceğini tespit etti. Çalışma, Journal of Hazardous Materials Advances dergisinde yayımlandı.