Sağlık

Araştırmacılar, göz sıvısında tespit edilen yaklaşık 6.000 proteinin izini göz hücrelerine kadar sürülebildi ve bunların 26'sı, toplu olarak gözün yaşlanmasıyla ilişkilendirildi. Bu araştırma, sağlıklı 46 hastanın göz sıvısı üzerinde eğitilen ve yaşların çapraz referanslanabildiği bir yapay zeka sistemi aracılığıyla yapıldı. Sonraki testlerde yapay zeka, göz sıvısından birinin yaşını tahmin edebildi. Araştırmacılar, gözün yaşlanma sürecinin saatini oluşturduktan sonra belirli göz hastalıklarının hücre yaşlanmasını nasıl hızlandırabileceğine baktı. “TEMPO” adı verilen çoklu protein kökenlerinin izlenmesi için kullanılan bir yaklaşımdan yararlanan ekip, etkilenen proteinleri RNA'ya kadar gözlemleyerek bu hastalıklardan sorumlu olan hücreleri buldu.

Araştırmacılar, vücuttaki bağışıklık hücrelerinin miktarını tahmin etmek için geçmiş araştırmalardan ve doku örneklerinin analizlerinden ölçümleri derledi. Çalışma, bağışıklık hücresi sayılarının enfeksiyonlara, cinsiyete, kiloya ve yaşa göre nasıl değişebileceğine dikkat çekti. Araştırmaya göre bizi hastalıklara karşı korumaya hazır çeşitli dokulardan oluşan vücudun bağışıklık sistemi, yaklaşık 1,8 trilyon hücreden oluşan çalkantılı bir kütle. Bu akılalmaz rakamı anlamakta zorlanıyorsanız şöyle düşünün: Ortalama yetişkin bir insanda, bu bağışıklık hücreleri yaklaşık 1,2 kilogram veya 2,6 pound ağırlığında olur. Bu da yaklaşık olarak bir ananas veya altı hamster ile aynı ağırlığa denk düşüyor. Tabii bu, kişinin ve hamsterların büyüklüğüne de bağlı.

COVID bağırsak mikrobiyomunda artışa sebep oluyor. Bu artış sonucu bağışıklık hücrelerinin artması akciğer de olmak üzere vücutta iltihaplanma yapıyor. Çalışmalar bu duruma kısmen bir tedavi bulmuş olsalar da hala net bir tedavi bulunamadı. Yapılacak çalışmalarla hem kapsamlı bir tedavi hem de insanlardaki COVID’e yakalanma ve şiddetli atlatma riskleri tespit edilebilir.

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) teşhisi konan yetişkinlerde demans görülme olasılığının, bu rahatsızlığı olmayan kişilere göre üç kat daha fazla olduğu gözlemlendi. DEHB, kişi üzerinde dikkat, hareket ve dürtü kontrolünü etkilemekte. Beynin nörolojik gelişimi dikkate alındığında, yaşamın ilerleyen dönemlerinde bilişsel gerilemeye karşı koruma yeteneğinin etkilenebileceği öne sürülüyor. DEHB tedavilerinde, kişiye ve yaşa göre değişmekle birlikte, genellikle ilaç ve davranış terapisinin bir kombinasyonu kullanılmakta.

Araştırmacılar, dört tavuğu daha önce yüksek düzeyde virüse maruz kalmış ve gen düzenlemesi yapılmış kuşlarla aynı kuluçka makinesine yerleştirdi. Dört tavuktan sadece biri enfekte oldu. Ekip, geni düzenlenmiş tavukları iki yıl boyunca izledi. Gen değişikliğinin, tavukların sağlığı ve yumurta üretimleri üzerinde olumsuz bir etkisi olmadığını tespit etti. Bazı enfeksiyonların meydana gelmesi, virüsün hâlâ diğer tavukları enfekte etme şansına sahip olduğu ve üremek için ANP32A proteinini kullanmaktan uzaklaşarak ve mutasyona uğrayarak aşının etkilerinden "kaçabileceği" anlamına geliyor.

Intuitive tarafından yaratılan cerrahi sistem Da Vinci, dört cerrahi kolu olan 2 metrelik bir robot. Cerrahi robot, diğer minimal invaziv cerrahi tekniklerinden farklı olarak 3 boyutlu görüntü elde etmenizi sağlıyor.

Işığa maruz kalma ve bunun ruh sağlığı üzerindeki etkisi üzerine yaklaşık 87.000 katılımcıyla, dünyanın en büyük çalışması gerçekleştirildi. Geceleri ışığa çok fazla maruz kalmanın, kişinin anksiyete, bipolar ve travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) şiddeti gibi psikiyatrik bozuklukların yanı sıra, kendine zarar verme riskini de artırdığını ortaya koydu. Çalışmada, geceleri yüksek miktarda ışığa maruz kalanlarda depresyon riski %30 oranında artış gösterdi. Gündüzleri yüksek miktarda ışığa maruz kalanlarda ise depresyon riskinin %20 oranında azaldığı görüldü.

Bilim insanları, tıpkı “Uzun COVID” gibi, uzun süren semptomlara sahip üşütme (soğuk algınlığı) için uyardı. “Uzun COVID”, hastalığı atlattıktan sonra bile görülen uzun süreli semptomlara sahip COVID vakalarına deniyor. Londra Queen Mary Üniversitesi (QMUL) tarafından yürütülen çalışma, Lancet'in EClinicalMedicine dergisinde yayımlandı.